Blog, The Talk

People behind the track / Ludzie za kulisami toru

by Rita Skater

We have already written about the players and roller derby officials, and although they are a very important part of the roller derby, not only they are necessary for the match to take place. To organize a super event, you need a whole bunch of people who will agree to help you, whether for love for a derby or for a friendship. So from the beginning.


To play the game the most important is to have place to do it. Many teams struggle with the problem of finding a hall. Not enough that it must have the right dimensions, be affordable, it’s the owners who hear “roller skates” should not immediately tremble for fear of their floor. Fortunately for Warsaw, there are two roller-friendly halls. And we’re talking to the director of one of them. Meet Agnieszka Borowa from the Sports Center Wilanow  (Centrum Sportu Wilanów)

Many of the sports halls  refuse to give the roller skaters the opportunity to rent it? Why did you decide to do it?

Our task as the  Wilanów Sports Center, is to create conditions for practicing various sports, Roller Derby is a team, spectacular, mainly female discipline.

Some of our residents have not encountered this discipline before and they can see duels on roller skates for the first time in the CSW. I have heard that the possibility of including this sport in the Olympic program is being considered. It is also great news for us and perhaps international promotion.

I know that many people managing sports facilities are concerned that the floor-parquet will be scratched, that there will be marks after the track has been taped. Our example clearly shows that you should not be afraid of this.

What do you think – what would convince other directors / hall owners to let skaters in? How to convince them of this?

The best recommendation is the number of jointly organized events over the past few years and mine, a personal assurance that our cooperation so far has been excellent, and that nothing bad is happening with the floor.

Is there anything that bothers you in hosting skaters? They leave a mess? They are rude? Noisy? 

As I said before, our cooperation is great – the skaters do not leave any mess. Certainly during the competition they fight on the track – but after the competition they are smiling and chill. And we always receive payments for the hall rental ahead of schedule.

I remember how Warsaw Hellcats organized its debut event at the CSW. It was the first such a big and serious bootcamp. I was terrified if everything would work, or we forgot nothing. It is safe to say that I panicked “a little”. Then your team helped me both substantively and supported me emotionally. For which I really wanted to thank you from this place. How is your team gathered? Is this “service” a norm for you? Do the roller skaters have a special place in your heart? 

My team of employees are people who, with their attitude, passion and professionalism, want and can share with other people. In addition, they are open to cooperation and to new sports disciplines emerging in Poland and related experience. We always try to provide maximum focus on the needs and expectations of our clients. Of course, the roller-skaters have a special place in our hearts, if only because of such a well-arranged cooperation. We like people with passion because we feel it ourselves. I think that we will organize next events of a similar rank together.

TT 2
Sports Center Wilanow crew



Tracking is a difficult thing; it must be measured in accordance with WFTDA requirements and taped so that it survives the whole event. Fortunately, there are tools that make it much easier for us and can definitely shorten the time of this task. We present you Bryn Jones – inventor of  Trackzilla and Boardzilla

Who are you “in real life” and in “derby world”?
By day, I’m a mild-mannered school caretaker and woodworker / artist. I make stuff out of things! In the derby world, I am Tre Cruel – a referee of 7 years and counting.

How did you get the idea of trackzilla & boardzilla? How it turned into business?
In the early days of travelling to games, I’d usually arrive early as I don’t like being late. I’d usually arrive when the hall setup was just starting so I’d offer to help out laying the track. After seeing how much effort, time and volunteers it would take to lay a track, I figured there must be a more efficient way to do the job. I started tinkering with different methods of getting the rope under the tape neatly and precisely. The first version had little skis instead of the roller with the groove. This was a bit of a failure! The next attempt used two skate wheels glued together with a groove carved into them. That was the winner and I started refining that design to make it better and better. It turned out that I was developing Trackzilla at the same time as a couple of other people were tackling the same problem. Interestingly, we all seemed to come out with similar concepts. I brought the prototype to a game in Liverpool and laid the track there. Word got out and it took off pretty quickly!
Boardzilla came about along similar lines. I’d see NSO kits arriving in several broken boxes or supermarket bags. Things would always be missing or just in the way. Then the whiteboards would need to be sat on some chairs and they’d usually fall over in a breeze. I wanted an all-in-one NSO kit that doubled as the IWB and stand. It even had wheels! I made one for Misschief, my wife, who is a highly experienced NSO and it got a lot of attention at games.
What is the shortest time you have ever heard of using the trackzilla to put the track?
I’ve laid a full regulation track by myself in 40mins. That includes safety lane and bench and box areas.  I managed to put a scrim track down in a little over 5mins once.
How many trackzillas are in the world? And how many are “working” actively?
At the last count, there are around 140 Trackzillas out in the wild! There are a few leagues who have one that are no longer still going so theirs might be in hibernation. I know some have sold theirs on. I’d like to think most are still happily spitting out tape and rope though!
Where did the trackzilla travel the farthest? At what biggest event was it used?
I’ve sent 3 to Australia, 1 to New Zealand and China has one too! There are quite a few in the USA as well. I find that so strange as something I’ve made in my backyard shed has got such a global following. They’ve been used for several WFTDA and MRDA tournaments, which has been a great validation. The best moment was seeing 3 of them in use at the Women’s World Cup in Manchester.

TT 3


Are you customizing trackzillas/boardzillas? What was the weirdest order?
I do! They all come with custom paint jobs, usually to match team colours. The one for a league in the USA that wanted it flicked with different paint colours was the most fun one. One league asked for two Trackzillas so they could lay the track even faster. I had to design a storage case that could house both of them, one above the other. That was and interesting job.

Which one is your favourite?
Haha! The spattery colours one! My workshop still has splats of that paint everywhere! I would just flick a dollop of paint at it from across the shop from a plastic teaspoon!

Now short track roller derby is getting more and more popular. Are you thinking about making trackzilla for it?
To be honest, I’m not too familiar with the specs of short track. I’d assume it would be fairly simple to alter the setting out kit and boundary rope lengths to suit so I’m sure it can be done if I get a request!


During each game everyone hopes that no one will get a serious injury, and the only thing that will happen is a few commemorative bruises. However, the care of medics at every event is essential. They not only provide professional assistance in an emergency, but their very presence in the room, the view of the characteristic orange (in Poland) suits calms down, allows you to feel safe and focus on the game.

TT 5
photo by: Tom Malko

What is Moto – Medic? How was it created and what for? What are you doing?

Moto-Medic exists since 2012. We were created from a combination of passion for riding a motorcycle and the willingness to help other people. With time, people gathered around this idea, who, despite the differences between them and their love of independence, built a well-integrated team.

We are of different ages, we have different passions and temperaments. We like to laugh, have fun and spend time actively. We value loyalty, responsibility and people. We share the need to help others, to be interested in the broadly understood rescue and to get familiar with first aid issues.

We improve ourselves every day. We respond to emerging needs and face challenges. New, ambitious goals are our priority. We take care of our professional employees so that they can take care of you. Openness, cooperation, constant contact and flexibility are our best practice. We believe in timeless values, people, our mission and its success.

How was it with Roller Derby? Who found whom?

TT 4
[photo of fb post by Warsaw Hellcats “Hello! Is there a medic here? Maybe among our fans there is a medical rescuer who would like to watch live games of three valorous teams, additionally taking the role of a medic’s tent during the event and gain undying gratitude to all Cats and team gadgets? If so – be sure to leave us a message! We need you on September 30]

We have the curiosity about the world. We try to follow various interesting events in the media, including sports. We’ve watched the profile of Warsaw Hellcats Roller Girls on Facebook for a while and when the Cats decided to find the “Superhero” we did not think long about it.





Did you know what RD is before you started to come to the games? Have you been looking for information on what is a roller derby before the first event?

Not completely. Of course, we read a lot of different information available in the media, but only after finding out on the games allowed us to better understand the rules and appreciate the joy and professionalism of the skaters.

The first RD event you were at was …. What were your feelings?

The first RD event in which we participated was SLAVIC TRIPLE HEADER, in September 2017. First impression? What this is all about? They will kill each other !!! But fortunately this didn’t happen and at the end of the third match we understood the rules more or less, and also appreciated the great physical condition of the girls. This is really difficult and demanding sport!

For you, the less work, the better because it means that everyone is all safe and healthy 🙂 What is it like at RD events? Are you bored or do you have your hands full? What happens most often?

We like our work very much, but there is nothing more pleasant than to be a “talisman” in such a game, because it means that everyone is all healthy.

The most common injuries that occur during such games are obviously the effects of serious falls during the match but also a fierce battle for points. Cut eyebrows, lips or injured hands are actually “must be” at each meeting. In breaks, on the other hand, we deal with less dangerously bruised (different) body parts.

Are RD players crybabies?

Absolutely not! All players are really hard asses.

Does something differentiate RD from other events you are on?

The atmosphere at RD is amazing. It is rare that there are such nice relations between teams and players where the competition is. Observing players there is the impression that everyone is friends with each other (and I think something is on…).

Are you available only in Warsaw? In Poland? Where people can find you and how to reach you?

Usually, we operate in the Masovian Province, however, sometimes we travel to further parts of the country, as well as outside Poland.

Looking for medical care (that’s what we say?) – what to manage? How to choose the right, responsible people?

Yes, it’s exactly that way. There is also a saying: medical cover.

Currently, there are a lot of entities providing such services on the market, and yet the choice is not as simple as it might seem. It is worth paying attention to the staff’s experience and medical equipment used during work. It is worth taking a look at how a security team works elsewhere or consult others. Of course, one should remember to make sure that a given company is listed in the Register of Entities performing medical activities or has current OC insurance. Health and life are the two greatest values, so it’s good to have confidence in whom you entrust them with.

TT 6
photo by: Sylwester Korzeniewski



We all know them well: D They capture our struggles, our best moves, the weirdest faces during the game, the atmosphere of the game and our profile pictures come from their resources. Meet Vinciane Pierart known as  NSP 189

TT 7

What NSP189 means? If I can ask

Of course you can ask 😉 When I began shooting derby I already knew I will never put skate on my feet as my level is Fisher-Price skates… in the grass. I liked the NSO acronym so naturally I came to NSP, Non-Skating Photographer imaging they could be other NSP around the derby world. And 189 is my birth date, Sept. 18.


Do you only photograph roller derby?

IRL I’m a set photographer, shooting movies for press/promotion (more a paid passion than a pay-the-bill job ;). I do that from time to time since 15 years. I like the huge gap between shooting a movie with rehearsals and plural opportunities to get the good pic and roller derby when you only have one chance to catch an action and even less an apex 😉

How it started? The photography in general and photography of RD?

I followed my first shooting course like 30y ago during school holidays.

I continued shooting for pleasure then at university as part of my studies in communication back to 1994 and got a photographer diploma from evening courses in 2000. Then discovered set photography and liked the “behind-the-curtain” side of the making of a movie. It’s a particular atmosphere. Roller derby photography became quickly a passion after my first event, almost an all-weekends activity. Trying to catch moments, freezing actions is amazing when you got it focused 😉

What is most important for you at the RD event? 

The people. The way they show you kindness, consideration and respect. We, derby photographers, are also volunteers, we come and shoot for pleasure and don’t get money from our shots. If we don’t feel welcome or part of the event, well why continue? A smile at the door, a wink exchanged with an official, being asked if everything is ok for us or even a hand-shake/thank you at the end of the game is always cool to receive.

How a team can invite a photographer to their event? What is polite and what you consider to be rude? 

What I can say is that all depends on the league, the size of the event and the budget. We are not as important as officials for instance, without shooters well the game can happen after all but what I’ve always found a little rude is that if there is a big buffet for the officials, photographers cannot access it, not even get a bottle of water. Really?! What will happen if 3 photographers get in among 21 officials. But leagues finally seems to realize that we are not stomach on legs. (not sure of this expression, it’s a literal french translation from “estomac-sur-pattes” like people eating A LOT). Don’t forget they are covering often ALL the games of a tournament without rest.

What should the team ensure / do, to make you remember their event well?

The vital minimum for a derby shooter is (not in preference order): free pass, food/drink, dedicated place around and inside the track (those famous squares), access to power to charge batteries, smiles, hugs, thank you, a place to rest (sharing a room is not a problem) and if it’s planned for officials why not add goodies for shooters too (goodie bag, patch, tshirt, we also like that kind of stuff 😉 ? Depending again on the budget, the venue, etc. of course! Also if possible suggest they can be included in the hosting process if needed.

What is most important thing organizers should do after the tournament (in a matter of photographers)? Do you like when they share your pictures? Thank you notes? Crazy after parties?

After tournament, yes a thank you post with links to our pages could be a good thing with a reminder of how to use pictures on social medias (do not crop, don’t forget to credit…) Usually I share my albums directly on the event page so all people attending receive a notification. If I’m head, I will thank my crew on my name and remind their page as well. After parties are not a privilege for shooters, it’s a way of living roller derby 😉 If there is a closing speech, don’t forget to mention at least the head photographer and their crew.

All these people / roles are just the tip of the iceberg to organize a really good event! In our next articles we will remind you how important they are and how many more people are needed to create an amazing game or tournament. Don’t forget to show them how much you appreciate them!



Pisaliśmy już o zawodnikach i sędziach roller derby i choć są bardzo ważną częścią roller derby, nie tylko oni są niezbędni aby mecz mógł się odbyć. Do organizacji super eventu potrzebna jest cała masa ludzi, którzy zgodzą ci się pomóc czy to z miłości do derby czy z przyjaźni do was. A więc od początku:

Aby rozegrać mecz najważniejsze to mieć gdzie to zrobić. Wiele drużyn boryka się z problemem znalezienia sali. Nie dość, że musi mieć ona odpowiednie wymiary, być w przystępnej cenie, to jeszcze jej właściciele na hasło “wrotki” nie powinni od razu drżeć z obawy o swoją podłogę. Na szczęście dla Warszawy są tu dwie sale przyjazne roller derby. A my rozmawiamy z dyrektorką jednej z nich. Poznajcie Agnieszkę Borową z Centrum Sportu  Wilanów 

Wiele sal odmawia wrotkarzom możliwości wynajmu sali? Dlaczego Ty się na to zdecydowałaś?

Naszym zadaniem tj. Centrum Sportu Wilanów jest tworzenie  warunków do uprawiania różnych sportów, Roller Derby to dyscyplina zespołowa,  widowiskowa, głównie kobieca.

Niektórzy nasi mieszkańcy nie zetknęli się wcześniej z tą dyscypliną  i mogą po raz pierwszy obejrzeć w CSW pojedynki na wrotkach. Słyszałam, że jest rozważana możliwość włączenia tego sportu do programu Igrzysk Olimpijskich.   To dla nas także wspaniała wiadomość i być może międzynarodowa promocja.

Wiem, że przed wieloma osobami zarządzającymi obiektami sportowymi stoją obawy, że podłoga-parkiet zostanie porysowany, że zostaną ślady po wyklejeniu toru. Na naszym przykładzie wyraźnie widać, iż nie należy się tego obawiać.

Jak myślisz – co mogłoby przekonać innych dyrektorów / właścicieli sal do wpuszczenia wrotkarzy? Jak ich do tego przekonać?

Najlepszą rekomendacją jest liczba wspólnie zorganizowanych imprez przez ostatnie, kilka lat i moje, osobiste zapewnienie, że nasza dotychczasowa współpraca układa się znakomicie, a z podłogą nic złego się nie dzieje.

Czy jest coś co Ci przeszkadza w goszczeniu u siebie wrotkarzy? Zostawiają po sobie bałagan? Są nieuprzejmi? Hałaśliwi?

Tak jak mówiłam wcześniej nasza współpraca układa się znakomicie – wrotkarze nie zostawiają po sobie bałaganu. Na pewno w trakcie zawodów  walczą na parkiecie – natomiast po zawodach są uśmiechnięci i wyluzowani. A płatności za wynajem hali otrzymujemy zawsze przed terminem.

Pamiętam jak Warsaw Hellcats organizowało swój debiutowy event w CSW. To była pierwsza tak duża i poważna impreza. Ja byłam przerażona czy wszystko się uda, czy o niczym nie zapomnieliśmy. Śmiało można powiedzieć, że “trochę” panikowałam. Wtedy Twoja ekipa bardzo mi pomogła zarówno merytorycznie jak i wspierali mnie emocjonalnie. Za co bardzo chciałam z tego miejsca podziękować. Jak się zbiera taką ekipę? Czy taka “obsługa” to u was norma? Czy wrotkarki mają w waszym sercu specjalne miejsce? 😛

Mój zespół pracowników to ludzie, którzy  swoją postawą, pełną pasji i profesjonalizmu chcą i potrafią dzielić się z innymi ludźmi.  Ponadto są otwarci na współpracę oraz na nowe dyscypliny sportu pojawiające się w Polsce i związane z nimi doświadczenia.  Zawsze staramy się zapewnić maksymalne skupienie na potrzebach i oczekiwaniach naszych klientów. Oczywiście, że wrotkarki mają w naszym sercu specjalne miejsce, chociażby z racji tak dobrze układającej się współpracy. Lubimy ludzi z pasją, bo sami ją czujemy. Myślę, że będziemy wspólnie organizować kolejne imprezy podobnej rangi.


Wyklejenie toru to trudna sprawa; trzeba go wymierzyć zgodnie z wymogami WFTDA i wykleić tak, aby przetrwał cały event. Na szczęście są narzędzia, które nam to znacznie ułatwiają i zdecydowanie potrafią skrócić czas tego zadania. Przedstawiamy wam Bryn’a Jones’a – wynalazcę Trackzilli i Boardzilli

Kim jesteś “w prawdziwym życiu” i “świecie derby”?

W dzień jestem łagodnym opiekunem szkolnym i stolarzem / artystą. Robię rzeczy z rzeczy! W świecie derby jestem Tre Cruel – sędzią od 7 lat.

Jak wpadłeś na pomysł zbudowania Trackzilli i Boardzilli? Jak od pomysłu przeszedłeś do biznesu?

We wczesnych latach podróżowania na mecze zwykle przyjeżdżałem wcześniej, ponieważ nie lubię się spóźniać. Zazwyczaj pojawiałem się, gdy dopiero zaczynało się przygotowywanie sali, więc proponowałem pomoc przy ułożeniu toru. Po zobaczeniu, ile wysiłku, czasu i wolontariuszy to zajmowało, doszedłem do wniosku, że musi istnieć bardziej skuteczny sposób wykonywania tej pracy. Zacząłem majstrować przy różnych metodach porządnego i precyzyjnego umieszczania liny pod taśmą. Pierwsza wersja miała małe narty zamiast wałka z rowkiem. To była trochę porażka! Kolejna próba polegała na sklejeniu dwóch kółek do jwrotek z wyrytym rowkiem. To był zwycięzca i zacząłem udoskonalać ten projekt, aby był coraz lepszy. Okazało się, że tworzyłem Trackzillę w tym samym czasie, gdy kilka innych osób rozwiązywało ten sam problem. Co ciekawe, wszyscy wydawaliśmy się mieć podobne koncepcje. Przywiozłem prototyp na mecz w Liverpoolu i położyłem tam tor. Słowo ciałem się stało i zaczęło sobie całkiem nieźle radzić!

Boardzilla pojawiła się w podobny sposób. Widziałem zestawy NSO przybywające w kilku uszkodzonych pudełkach lub w torbach z supermarketów. Zawsze brakowało kilku rzeczy lub po prostu plątały się pod nogami. Dodatkowo tablice musiałyby być ustawione na jakiś krzesłach i zwykle przewracały się przy najmniejszym ruchu. Chciałem stworzyć kompletny zestaw NSO, który podwoiłby się jako IWB i stał. Miał nawet koła! Zrobiłem jeden dla Misschief, mojej żony, która jest bardzo doświadczonym NSO i tak Boardzilla zyskała wiele uwagi.

Jaki jest najkrótszy czas o jakim słyszałeś w jakim można ułożyć tor przy pomocy Trackzilli?

W pojedynkę ułożyłem pełen tor na regulowany mecz w 40 minut. I to łącznie z wyklejeniem “safety-line” (linia 3 metrów dookoła toru przeznaczona do jazdy dla sędziów – przyp. red.), ławek drużynowych i ławki kar. Kiedyś udało mi się wykleić tor do scrimmu w nieco ponad 5 minut.

Ile trackzilli jest na świecie? Ile z nich „pracuje” aktywnie?

Jak ostatnio liczyłem na wolności jest około 140 trackzilli! Istnieje kilka lig, które mają takie z których już nie korzystają, więc mogą być w stanie hibernacji. Wiem, że niektórzy sprzedali swoje. Chciałbym myśleć, że większość z nich wciąż szczęśliwie wypluwa taśmy i liny!

Gdzie najdalej podróżowała Trackzilla? Na jakim największym wydarzeniu została użyta?

Wysłałem 3 do Australii, 1 do Nowej Zelandii, a Chiny też mają jedeną! W USA jest też sporo. Uważam, że to jest raczej dziwne, że coś, co zrobiłem w szopie na moim podwórku, ma takie globalne zasięgi. Trackzille zostały wykorzystane w kilku turniejach WFTDA i MRDA, co było dla nich świetnym sprawdzianem. Najlepszym momentem było zobaczenie 3 z nich podczas Mistrzostw Świata Kobiet w Manchesterze.

Personalizujesz Trackzille i Boardzille? Jakie było najdziwniejsze zamówienie?

Tak! Wszystkie są malowane przeze mnie i zazwyczaj w kolorach dopasowanych do kolorów drużynowych. Jedna, dla ligi z USA, która chciała trackzillę “ochlapaną” farbą w różnych kolorach, była najzabawniejsza do zrobienia. Jedna liga prosiła o dwie trackzille, aby mogli układać tor jeszcze szybciej. Musiałem zaprojektować podwójną walizkę do ich przechowywania, jedeną nad drugą. To była interesująca praca.

Która Trackzilla jest twoją ulubioną?

Ha ha! Ta ochlapana kolorami! W moim warsztacie ciągle wszędzie są jeszcze plamy po farbie! Po prostu rzucałem w nią porcjami farby z plastikowej łyżeczki!

Short track Roller derby staje się coraz bardziej popularne, Czy zastanawiasz się nad przystosowaniem do niego Trackzilli?

Szczerze mówiąc, nie jestem zbyt zaznajomiony ze specyfikacją krótkiego toru. Przypuszczam, że zmiana zestawu i długości liny byłaby dość prosta, więc jestem pewien, że można to zrobić, jeśli tylko zajdzie taka potrzeba!


Podczas każdego meczu wszyscy mają nadzieję, że nikt nie odniesie poważnej kontuzji, a jedyne co się przydarzy to kilka  pamiątkowych siniaków. Jednak opieka medyków na każdym meczu to podstawa. Nie tylko zapewniają oni profesjonalną pomoc w nagłych przypadkach, ale już ich sama obecność na sali, widok charakterystycznych pomarańczowych (w Polsce) kombinezonów uspokaja, pozwala czuć się bezpiecznie i skupić na grze.

Czym jest Moto – Medic? Jak powstała i po co? Czym się zajmujecie?

Moto-Medic istnieje od 2012 roku. Powstaliśmy z połączenia pasji do jazdy na motocyklu oraz chęci niesienia pomocy innym ludziom. Z czasem wokół tej idei zgromadzili się ludzie, którzy pomimo dzielących ich różnic i zamiłowania do niezależności zbudowali zgrany zespół.

Jesteśmy w różnym wieku, mamy różne pasje i temperamenty. Lubimy się śmiać, dobrze bawić i aktywnie spędzać czas. Cenimy lojalność, odpowiedzialność i ludzi. Łączy nas potrzeba pomagania innym, zainteresowanie szeroko rozumianym ratownictwem oraz chęć przybliżenia zagadnień z pierwszej pomocy.

Codziennie się doskonalimy. Reagujemy na pojawiające się potrzeby i stawiamy czoła wyzwaniom. Nowe, ambitne cele są dla nas priorytetem. Dbamy o naszych profesjonalnych pracowników, by oni mogli zatroszczyć się o was. Otwartość, współpraca, stały kontakt i elastyczność są naszą dobrą praktyką. Wierzymy w ponadczasowe wartości, ludzi, naszą misję i jej powodzenie.

Jak to było z Roller Derby? Kto kogo znalazł?

Mamy w sobie ciekawość świata. Staramy się więc śledzić w mediach różne ciekawe wydarzenia, także sportowe. Obserwowaliśmy profil Warsaw Hellcats Roller Derby na Facebooku już jakiś czas i gdy Koty postanowiły znaleźć „Superbohatera” nie zastanawialiśmy się ani chwili.
Czy wiedzieliście czym jest RD zanim zaczęliście przychodzić na mecze? Czy szukaliście informacji co to jest roller derby przed pierwszym meczem?

Nie do końca. Oczywiście przeczytaliśmy sporo różnych informacji dostępnych w mediach, jednak dopiero znalezienie się na rozgrywkach pozwoliło nam lepiej zrozumieć zasady oraz docenić radość i profesjonalizm wrotkarek.

Pierwszy event RD na jakim byliście to …. Jakie były wasze odczucia?

Pierwsze wydarzenie RD w którym braliśmy udział to SLAVIC TRIPLE HEADER, w wrześniu 2017 roku. Pierwsze wrażenie? O co tu chodzi? Przecież one się pozabijają!!! Ale na szczęście do tego nie doszło, a pod koniec 3 meczu mniej więcej rozumieliśmy reguły i zasady tych rozgrywek, a także doceniliśmy świetną kondycję fizyczną dziewczyn. To jest naprawdę trudny i wymagający sport!

Dla was im mniej pracy, tym lepiej bo to znaczy, że wszyscy są cali i zdrowi 🙂 Jak to jest na meczach RD? Nudzicie się czy macie ręce pełne roboty? Co się najczęściej przydarza? 

Bardzo lubimy naszą pracę, ale nie ma nic przyjemniejszego niż być „talizmanem” na takim meczu, bo to oznacza, że wszyscy są cali i zdrowi.

Najczęstsze urazy jakie się zdarzają w czasie takich rozgrywek to oczywiście skutki poważnych upadków w trakcie meczu ale też zaciętej walki o punkty. Rozcięte łuki brwiowe, wargi czy pokaleczone dłonie to właściwie „must be” na każdym spotkaniu. W przerwach natomiast zajmujemy się mniej groźnie obitymi (różnymi) częściami ciała zawodniczek.

Czy gracze RD to beksy?

Absolutnie nie! Wszystkie zawodniczki to naprawdę twarde sztuki.

Czy coś wyróżnia RD od innych wydarzeń / imprez na jakich jesteście?

Atmosfera na RD jest niesamowita. Rzadko się zdarza, aby tam gdzie jest rywalizacja były tak miłe stosunki pomiędzy drużynami i zawodnikami. Obserwując graczy ma się wrażenie jakby wszyscy się ze sobą przyjaźnili (i chyba coś w tym jest…).

Czy jesteście dostępni tylko w Warszawie? W Polsce? Gdzie można was znaleźć i jak do was dotrzeć?

Zazwyczaj działamy na terenie województwa mazowieckiego, jednak czasami zdarzają nam się wyjazdy w dalsze rejony kraju, a także poza granice Polski.
Szukając zabezpieczenia medycznego (tak się mówi?) na mecze – czym się kierować? Jak wybrać odpowiednich, odpowiedzialnych ludzi?

Tak, dokładnie tak się mówi. Funkcjonuje jeszcze powiedzenie: obstawa medyczna.

Obecnie na rynku jest mnogość podmiotów świadczących usługi tego typu a mimo tego wybór wcale nie jest taki prosty, jak mogłoby się wydawać. Warto jest zwrócić uwagę na doświadczenie personelu i sprzęt medyczny używany podczas pracy. Warto jest czasami przyjrzeć się wcześniej jak pracuje ekipa zabezpieczenia w innym miejscu lub zasięgnąć opinii innych. Oczywiście powinno się pamiętać o upewnieniu się czy dana firma jest wpisana do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą  czy posiada aktualne ubezpieczenie OC.

Zdrowie i życie to dwie największe wartości, dobrze więc mieć zaufanie do tego, komu się je powierza.


Tych ludzi wszyscy dobrze znamy 😀 Uwieczniają nasze zmagania, nasze najlepsze zagrania, najdziwniejsze miny podczas gry, atmosferę meczu i to z ich zasobów pochodzą nasze zdjęcia profilowe. Oto Vinciane Pierart znana jako NSP 189

Co oznacza NSP 189? Jeśli mogę zapytać

Oczywiście możesz zapytać 😉 Kiedy zaczęłam fotografować roller derby od razu wiedziałam, że nigdy nie założę wrotek na nogi, ponieważ mój poziom to wrotki Fisher-Price… na trawie. Podobał mi się akronim NSO (Non-skating official = sędzia bez wrotek), więc naturalnie przyjęłam NSP (Non-Skating Photographer), wyobrażając sobie, że w świecie derby mogą być jeszcze inni NSP.  A 189 to moja data urodzenia, 18 września.

Czy fotografujesz tylko roller derby?

W “prawdziwym życiu” jestem fotografem, który kręci filmy do prasy / promocji (to bardziej płatna pasja niż praca;). Robię to od czasu do czasu od 15 lat. Podoba mi się ogromna przepaść między filmowaniem z próbami i mnogimi możliwościami, aby uzyskać dobre zdjęcie, a roller derby, gdzie masz tylko jedną szansę na uchwycenie akcji, a jeszcze mniej na apex 😉

Jak to się zaczęło? Fotografia w ogóle i fotografia RD?

Jakieś 30 lat temu, podczas wakacji szkolnych zrobiłam mój pierwszy kurs fotografii.

Kontynuowałam robienie zdjęć dla przyjemności na uniwersytecie w ramach moich studiów w zakresie komunikacji do 1994 r. i zdobyłam dyplom fotografa z kursów wieczorowych w 2000 r. Następnie odkryłam fotografię planów filmowych i spodobała mi “za kulisowa” część tworzenia filmów. Ma ona szczególną atmosferę. Fotografia roller derby szybko stała się pasją po pierwszym wydarzeniu w jakim brałam udział, prawie co weekendową aktywnością.

Co jest dla ciebie najważniejsze na imprezie RD?

Ludzie. Sposób, w jaki okazują ci życzliwość, troskę i szacunek. My, fotografowie derby, jesteśmy wolontariuszami, przychodzimy i robimy zdjęcia dla przyjemności i nie otrzymujemy pieniędzy z naszych zdjęć. Jeśli nie czujemy się mile widziani lub częścią danego wydarzenia, to po co to kontynuować? Uśmiech przy drzwiach, wymiana mrugnięcia z sędzią, pytanie, zapytanie czy wszystko jest w porządku, a nawet podanie ręki / podziękowania pod koniec gry, zawsze jest fajne.

Jak drużyna może zaprosić fotografa na swoje wydarzenie? Co jest uprzejme, a co uważasz za niegrzeczne?

Mogę powiedzieć, że wszystko zależy od ligi, wielkości imprezy i budżetu. Nie jesteśmy tak ważni jak na przykład sędziowie, bez fotografów mecz może się spokojnie odbyć, ale co zawsze uważałam za trochę niegrzeczne, to to, gdy sędziowie mają duży bufet, a fotografowie nie mają do niego dostępu, nie dostają nawet butelki wody. Serio?! Co się stanie, jeśli trzech fotografów znajdzie się wśród 21 sędziów. Ale ligi zdają się wreszcie zdawać sobie sprawę z tego, że nie zjemy wszystkiego. Nie zapominajcie, że często fotografowie są na WSZYSTKICH meczach turnieju bez odpoczynku.

Co powinna zapewnić / zrobić drużyna, abyś dobrze zapamiętała ich wydarzenie?

Istotne minimum dla fotografa derby to (kolejność przypadkowa): darmowe wejście, jedzenie / picie, dedykowane miejsce wokół i wewnątrz toru (te słynne kwadraty), dostęp do gniazdka do ładowania akumulatorów, uśmiechy, uściski, dziękuję, miejsce do odpoczynku (dzielenie pokoju nie stanowi problemu), a jeśli są planowane dla sędziów, dlaczego by nie dodać również gadżetów dla fotografów (torebka z upominkami, naszywka, koszulka, my też lubimy takie rzeczy ;-)? Oczywiście w zależności od budżetu, miejsca, itp.! Również, jeśli to możliwe, zaproponuj im nocleg w ramach swojej drużyny.

Jaka jest najważniejsza rzecz, jaką organizatorzy powinni zrobić po swoim turnieju (w kwestii fotografów)? Czy lubisz kiedy udostępniają Twoje zdjęcia? Notatki z podziękowaniami? Szalone afterparty?

Po turnieju, tak post z podziękowaniami i linkami do naszych stron; dobrym pomysłem może być także przypomnienie jak używać zdjęć w mediach społecznościowych (nie przycinaj, nie zapomnij o oznaczeniu autora …) Ja zazwyczaj udostępniam moje albumy bezpośrednio na stronach wydarzenia, aby wszyscy uczestnicy otrzymali powiadomienie. Jeśli jestem szefem ekipy fotografów, podziękuję mojej załodze w swoim imieniu i oznaczę również ich strony. After parties nie są przywilejem fotografów, to sposób w jaki roller derby się dzieje 😉 Jeśli planowana jest mowa końcowa, nie zapomnij wspomnieć przynajmniej o głównym fotografie i jego ekipie.
Wszystkie te osoby / role to tylko wierzchołek góry lodowej, aby zorganizować naprawdę dobre wydarzenie! W naszych kolejnych artykułach będziemy wam przypominać, jak są ważni i ile jeszcze osób jest potrzebnych do stworzenia niesamowitego meczu czy turnieju. Nie zapomnijcie pokazać im, jak bardzo ich cenicie!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s